Ağaçların yaprakların kuşların hatta gökyüzünün dili olmalıydı
Anlatmalıydılar bana annemi
Nasıl beni bıraktığını
Yada
Benim gibi
Onlar da ağla-malıydılar tuzlu yağmurlar dökmeliydiler
Belki o zaman dönerdi özlemin
Sardunya ağacımda duymalıydı beni
Koşup annemi bulmalıydı

Bak yine düştüm
Dizim kanıyor canım kamaştı
Annem hissetmiş midir o da ağlamış mıdır
Dağılmış mıdır içi dışı
Ben gibi

Biliyor musun anne
Düşüşlerim hep bahane
Canım acır da
Belki dönersin diye bana


Yıllar dır gördüğüm tek rüya
Kapı eşigin de gidişiydi annemin
Yosun tutmuştu gözlerim bulutlu
Bir gökyüzü gibi bulanıktı
Saçları takılı kalmış sadece


Gece zifiri saçları beline kadar uzanan
O saçları var
Dayalı geçmiş gitmiş bütün aynalardan
Duvar da asılı çerçevelerden
Ve
Babamın göz bebeklerin de bile


Boş odamın duvarlarına vuruyor
Bazen siluetin
Yatağımdan sıçrıyorum
Geldin mi
Gelme vaktinde miyiz anne
Özledim


ŞİİR : ALEYNA ALTIN

YORUM : ÖZLEM DEMİRKAYA &.&

Hasan Coşkun abimin şiirlere eli değmesi yetiyor bir eko werdi şiire o an bittim Aleynamsa yazdı mı tam yazıyor zaten helal alkışlarım size gelsin benimde ben ses oldum sizlerse şiire nefes kattınız teşekkürlerim her ikinize sonsuz *