Gün gelir...
Duaların kabul olur,
Umduğuna kavuşursun.
Uzaklar yakın, yakınlar uzak...
Hayaller gerçek, gerçekler hayal...
Dostların düşman, düşmanların dost...
Oluvermiştir çoktan...

An olur...
Kader rüzgarları savurur,
Dört bir yana.
Savruldukça kavrulur,
Kavruldukça durulursun.
Şaşkınlığın elinde,
Kararsızlık bulursun.
Derken bir ümit,
Coşturuverir seni.
Bırakıverir sonsuzluğa doğru...

Zor olur...
Zor olanın makbul oluşudur,
Seni faziletli kılan.
Seni senden alan,
Geride kalan,
Koskoca bir yalan.
Bir nefesçik saltanata,
Yıllar yılı oyalayan.
Bir kandırmacanın elinden,
Kurtulmanın sevincidir bu.

Kor olur...
Öyle bir kor ki...
Kuru bir yaprak gibi,
Çıtır çıtır eden bir alev...
Yandıkça küle çeviren bir kor...
Nedendir çektiğin neden?
Bir sor...
Sen bu rüyayı hep hayra yor.

Yar olur...
Seni bağrına çeken bir yar.
Zavallı bir çocuğun başını
okşar gibi,
Kalbini okşayan bir yar...
Ne varsa senin özünde var.
Nefsin, içinde canavar.
Gün gelir, elbet bir gün...
Seni alır, yücelere koyar.

Aydın ÇETİNER
(Bursa-Ağustos 2014)