Oku âşkın adını, dertli hikayesinden
Sevdâm hebâ olurdu, sende bana yanmasan.
Gözler ruha değerdi, Leyla efsanesinden...
Bu kalp kimi severdi, bilmem! sen olmasaydın?

Bülbülüm haber verir Leyla’nın lehçesinden
Gül kokuyor uzaktan, Leyla’nın bahçesinden
Sanki zemzem akıyor, Leyla’nın çeşmesinden
Bu can kime yanardı, söyle! sen olmasaydın?

Boyuyorken ruhumda yarım kalmış sedâyı
Çiziyorken alnıma karadan bir belayı
Dost edinip kalbimde huşu ile Hüdâyı
Her şey bende istila, bana yâr olmasaydın.

Ne söylenirsin hâlâ, kalmaz umut gidenden
Ne dilenir beklersin, kupkuru bir bedenden
O Leyla’nın dilinden, az mı çektin elinden?
Taştan olsa ağlardı bu kalp sen olmasaydın.

Âşk sarhoşu olmuşum, gözlerin Ay bu gece
Sanki sesin duymuşum, sözlerin Ay bu gece
Avcıya vurulmusum, dillerin Ay bu gece
Gecem zindan olurdu, birde sen olmasaydın.

Dinle meşkin sesini, o ses Ukbadan vedâ
Söyle âşk bestesini, et buseyle elveda.
Öyle ses ki çağırır, sanki İlahi nidâ
Cümleler yetersizdi, dilde sen olmasaydın.

Hayâlin düştü perdeme, hasretin adımdır
Sana olan bu sevdâm damarımda kanımdır
Âşkından yanmış yüreğim sana feryadımdır
Firdevsden Cennet bile, nârdı sen olmasaydın.
*
Ümitsiz olma ey yâr! seni vâr eden vardır
Uzaklardaki diyâr, kalbinde sana yârdır.
Âşk dediğin oyuncak, yüreğe düşmüş nârdır
Dünya biçilmez kumaş, hârdı sen olmasaydın.
.........
K.Kurultay