İlk defa yanmıyordu canım, daha öncede üzülmüştüm,
Mutsuz olmuştum, ağlamıştım, kahrolmuştum
Şimdi acımı hissediyorum vücudumun her zerresinde
Nefesim kesiliyor
Korktuğum her cümle karşısında acizleşip
Dökülüyor gözlerimden yaşlar, engel olamıyorum
Kolumu kaldıracak gücü bulamazken kendimde,
Saatlerce ağlayacak gücü nasıl buluyorum.

İşin en tuhafı nasıl oluyor da
Düştüğüm yerden kalkıyorum anlam veremiyorum
Çok uzun zamandır yaşıyorum bu acıyı,
Âşık olduğum andan beri bu acıyı taşıyorum
Bakıyorum şöyle, bu kadar mutsuz olmaya
Bir aşk nasıl, neden olabilir diyorum
Ne aşk cevap verebiliyor ne de ben
Sustuğum ve konuştuğum kadar ağlıyorum.

Elimde sayılı mutlu anlar var
Âşık olduğum anlara dair
Onlarda unutulması imkânsız hatıralar
Tıpkı bu aşkın beraber yaşanılması kadar
Kızıyorum kendime,
Kırılıyorum affedemiyorum kendimi
Kendi ellerimle kendimi böyle bir aşka attığım için
Affetmiyorum kendimi
Kendimi affedemediğim kadar aşkı affediyorum
Seve seve onu affediyorum
Gül/üm aslında bir bilsen ne çok seviyorum..

Sami Arlan..