1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1132
Okunma

Günler güz yaprakları gibi birer birer
Dökülürken ayaklarımın dibine,
Ben her gece karanlığa dikip gözlerimi
Senin aydınlığını bekledim, sen yoktun
Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında
Her köşeyi, her parkı, her ağacı ezberledim
Sevdaya bulanmış her kaldırım taşında
Senin adını aradım, Yeter/im sen yoktun.
Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı
Her bir hücremin acısını
Yüreğimde hissederken
Beni enkazın altından çekip
Alacak elini aradım, sen yoktun
Özlem şarkılarını ezberledim
Kimini bağıra bağıra ,
Kimini fısıltıyla söyledim
Karanlığa haykırdım hasretimi
Sesimi duyacaksın diye bekledim, sen yoktun.
Senden gelecek bir tek haberi bekledim
Saatler geldi, geçmedi Yeter/im
Çalan her telefonu yüreğimin
Deli bir çağlayana dönen atışlarıyla açtım
Senden başka duyduğum her seste
Hep aynı hayal kırıklığını yaşadım
Onlar beni duymak istiyordu,
Ben ise seni, ama manolya/m sen yoktun...
Sami Arlan..
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.