Gece olunca ne kadarda kucaklıyor hüzünlerimi yalnızlık.
İşte sorma onu bana...
Siyah bir iplik gibi sarıyosun yüreğimi..
Sessiz dünyaam...
Dağlıyor yüreğimi kor gibi doğan güneşin ısıkları
Gece olunca nemlenndiriyor ay ışığında düşen kıraağı.
Sessis geçen her gecenin.
Sensiz geçen her anımın .
Muhabeti olmayan her görüşme nin.
Rüyasınıda göremezsin yaşadıklarının .
Sadece sessizlik çöker yüreğinin başı
Ağlatır seni duygu seline kapılırsın bir zaman.
Dökülüverir avuçlarına sessizce göz yaşların,
durduramazsın onları bir zaman.
Yakarsın sigaranı çekersin içine acılarını
Tek tek dökülüverir mısralarına anıların.
Bir aah çekersin.bin aah çekersin.
Sayfa sayfa yazarsın onları.
Zamanı geldiğinde .
Okursun sevdiklerine anımsayarak o günlerini.
Anlaya bilirlerse tabiki .
Ya anlayamazsa karşındaki.
Ya bilmiyorsa halinden.
İşte yıkılıverirsin oracıkta
Karşılıklı olmalı herşey bence.
Yalnızlık acılarımın çok olduğu yerde .
Hayaline daldım senin hayaline ...
...Sessiz dünyaam...

Vahap Ünsal.10/10/2015..