“Acep gezsem gurbet illeri
Ela gözlüm var mı ola”
Çok gezdim yoruldum
Verdim mola
Çıkamadım Pazantı’nın yokuşunu
Alamadım yayla çiçeğimin kokusunu
Yari bir görsem nazlı ceylan bakışını
İnceciktir elleri göğsünün üstünde gülleri
Uzun inceciktir parmakları hünerli elleri
Pırıl pırıl gülen hep o gözleri
Çeşit çeşit dokur desen desen nakışları
Çok renkli, farklı farklı anlamları
Bir başkadır Tekir in gülleri
Torosumda yalçın kayalıkları
Bir yanda Gavur dağları
İçinden geçer yolları
Niğde de Aksarayları
Gönlüm alır gider gezer gurbet gurbet diyarları

Akarsuları kulaklarımı çınlatıyor
Soğuktur karpuzları çatlatıyor
Çeşit çeşit isim alır pınarları
Gümüştendir kiminin olukları

Yarimin mor sümbüldendir belikleri
Garibim dokunuyor sazın teline ,sızlanıyor
Yanık sesli genç kızım nazlanıyor
Bu sırada yiğidim yağız atına binmiş hızlanıyor
Kelimelerim duygularımı ifade etmiyor
Şairim hastalanmış süzeleniyor
Kelimeler dizeleniyor
Çarpan yüreği yaralanıyor
Aşkım aklar içinde karalanıyor
Gözüm uzaktan yare süreleniyor
Başım göklere mi değiyor
Asil soyumdan ataya eğiliyor
Yalnız hakka eğiliyor
Şu deli gönlüm bir yare eğiliyor
Sanki içimden bir şeyler kopuyor
İçim dolup dolup taşıyor
Hasretin elinde büyüdü aşkım
Unuttum hayalini görmeyeli
Çırpınır dalgalar sahilde kavuşur
Toprağı ıslatır ıslak dudaklarıyla
Ben alışamadım hasret giderir
İçimde yanan hasretin öpücüklerine

Celal Topbaş
MEHMETLİ