Her günün batımında, sus pus olur bu şehir
Çöker hasret içime, doluverir hep kahır
Sanki hazan mevsimi, gecem gündüzüm zehir
...İçimde boşluğunda, hayallere dalammı?
...Dalıp da sensizliğe, feryadları salammı ?..


Sahiller sessiz sessiz, esiyorken poyrazı
Üşütüyor gecemde, buz kestiren ayazı
Sümbülün boynu bükük, hazan sarmış ah! yaz’ı
...Gel deyip yüreğime, yine seni alammı?
...O zühre gözlerine, gözlerimi çalammı?...


Denizin kumsalları, har’da yakar canımı
Canlandırır bir martı, geçmiş güzel anımı
Yalnızlıklar sararken, her an şu sol yanımı
...Ölmeden gıyabında, namazını kılammı ?
...Sonra dönüp ardından, saçlarımı yolammı?...


Ay hasret gecesine, yıldızını ararken
Bulutlar hüzün taşır, üzerini sararken
Tan ağarıp sökünce, geceleri yararken
...Kan ağlıyor gözlerim, yalancıkdan gülemmi?
...Durmadan akar yaşım, her an böyle silemmi?...


Viran gönül bağlarım, bülbüller suskun yasta
Derdime derman ol gel, şu kalbim onmaz hasta
Sanki kaybolmuşum ben, karanlığında siste
...Aşıp gönül dağını, yollarından gelemmi?
...Taşıp da şu gönlümden, yüreğine dolammı?...


Savrulurken peşinden, rüzgarlarda kum gibi
Sen bir ateş böceği, ben eriyen mum gibi
Görmüyor hiç gözlerim, sevdan bana sim gibi
...Sana sarıp düşleri, ayazında kalammı?
...Başım vurup taşlara , canım verip ölemmi?...


Bahar gelse yaz gelse, açsa bağımda gülüm
Konsa da dallarıma, ötse yine bülbülüm
Varsın gelsin yanında, sonunda bana ölüm
...Boynu bükük kardelen, gibi açıp solammı?
...Söyle! hasret dağında, beni sende bulammı?...




Erdinç SERT