Aldım kalemi yare yazdım yazımı
Yar bilsin gönlümdeki sızımı
Mevlam yazmış bozamadım yazımı
Benim bu gönlümede sözüm geçmiyor

Gönlüme dedim ki gel güzel sevme
Güzel seversende başını eğme
Senin sevdan sana gel yara değme
Benim bu gönlüme sözüm geçmiyor

Yaralı olsada yine ötüyor dilim
Yanlışa doğru hep batıyor dilim
Yar bilmezdi niye söyledin halin
Kemiksiz dilimede gücüm yetmiyor

Yar gözlerine aldandım kandım
Hayalin karşıma geldi ben yine daldım
Şeyda bülbül gibi ben dile geldim
O yare bir türlü sözüm geçmiyor

Gözüme diyorum akıp çağlama
Yar ne derse desin ona ağlama
Her yüze gülene gel bel bağlama
Benim bu gözüme de gücüm yetmiyor

Gönül feryat etme güzel peşine
Akıtırlar gözün yaşını boşuna
Yorulmaz mısın gönlüm yar ile işin ne
Benim bu gönlüme sözüm geçmiyor

Hasret kalmış yar yüzüne bu gözüm
Sana ne diyeyim tutmuyor yüzüm
Hasretin kor oldu gönüyor özüm
Benim bu yıllara de gücüm yetmiyor

İstemem yarin sarayın, köşkün
İstemem tende canı can sana düşkün
Ne yapsın bu gönül eyledin şaşkın
Benim bu gönlüme sözüm geçmiyor

Gönlüm böyle sevmedi inan ezeli
Başımı eğmedim ki göremedim güzeli
Ayağıma dolaşan çok savurdum gazeli
Senin gibi güzele de gücüm yetmiyor

Şahin oldum şahin gibi yürüdüm
Eğilmezdi başım hep dik yürüdüm
Yare gönül verdim, ona yenildim
Benim bu yâre de gücüm yetmiyor

Hatice Şahin Yıldırım.