Meğer ne çabuk büyümüşüm ben annem
Ne çabuk tüketmişim senli yıllarımı
Hatırladıkça anlıyorum o ipeksi saçlarını
Sen var oldukça ben cocuk kalacağım biliyorum
Belkide sırf bu sebeple içimdeki çocuğu inatla yaşatıyorum
Şimdilerde o pamuk ellerinle okşadığın
bu cocuk biraz solgun
Çokcada sana özlemler içinde yorgun
Nasıl desem annem,,yüreğim üşüyor
Yüreğimden sevgisizve koca koca insanlar gelip geçiyor
Ağlamıyorum annem artık eskisi gibi
Büyümeyi tam öğrendim derken
Gözlerin geliyor aklıma sevgiyle bakan ve dahi o pamuk ellerin
Sevgiyle saçlarımı okşayan,,Ben ne çabuk büyümüşüm meğer annemmm
Hiçbir şey değişmedi içimde aslında
Değişen sadece takvimden birer birer kopan yapraklar
Varlığına şükürlerdeyim annem,,Sen yaşadıkça ben çocuk
Kalacağım sayende,,,,Yüreğim üşüyor dedim ya annem bu günlerde
Ve yüreğimden koca koca insanlar düşüyor annem..
Nermin Mercan Alikaya