Tükendi umutlarım, kalmadı bir hevesim
Sana canımı versem duymuyorsun sen beni!
Yaşamak bir serencam, muallak her nefesim
Kara toprağa girsem duymuyorsun sen beni!...

Çözme ile bitmiyor hasret denen bu çile
Tunç oldun- ahraz oldun döktüğüm bunca dile
Ağlatanım kim benim, yaşımı kimler sile?
Kendimi yere vursam duymuyorsun sen beni!

Dalar giderim sana, kaybederim kendimi
Arzular nehir olur taşıp aşar bendimi
Hele bir de yanımda ’aşkta neymiş’ dendi mi
Çıldırıp hesap sorsam duymuyorsun sen beni!

Böyle seviliyorken hakkın senin övünmek
Derde deva olmuyor, kar etmiyor dövünmek
Bir selam yolla belki mümkün olur avunmak
Her düşü sana yorsam duymuyorsun sen beni!..

Söyle ne yapmalıyım inanman için bana?
Yüzün bir kez olsa da dönmüyor benden yana
Kalbimdeki yerini göstermem için sana
Sinemi kesip yarsam duymuyorsun sen beni!

’O’ndan başkası asla’ diyorum eşe-dosta
Yalnız sen oturursun dergahımda şu posta
Gönlüne girmek için günde bilmem kaç posta
Yazıp-söyleyip dursam duymuyorsun sen beni!

Çaresiz koydu beni başımdaki bu sevda
Dualar ettim Hak’ka, hacetler ettim eda
Rab’bim sabır ver bana, ne bir ses var ne seda
Göğe merdiven kursam duymuyorsun sen beni!...
...............
Bulem hatun, 29/1/2015, Antalya