![]() SON SEVDAM
Kaç isyan şahitliğinde boynu bükük kaldı kalemim
Kaç nisan yağmurlarında ıslandı nağmelerim bilirmisin sen Oysa adını dilimin ucunda tutmaya bile sakındığım kişiden yedim ben en büyük tokadı Bilirmisin sen bunun acısını oysaki ben saatlerce,günlerce ve belkide yıllarca elimi kalbimin üstünde taşıdım Kimse dokunmasın,ellemesin diye oysaki sen bir sözünden bile sakındın beni Bende biliyordum sevdamı üç kuruşa sattığımda yalnızlıklara mahkum olacağımı Ama yinede satmadım,dayandım,katlandım hep bir umutla bekledim Ben zaten senin bakışlarında yok olmuştum görünmez bilinmez biriydim Benim sevdam dünyaya ağır bir soruydu ve ben cevabını bildiğim halde hep yanlış şıkkı işaretledim Ve sonunda doğru cevabı buldum ’ayrılıkmış’ kavuşmamakmış olmayacak bir duaymış Oysa ben hep amin amin diyerek kandırmıştım kendimi Ama hesap zamanı geldiğinde kor ateşte cayır cayır yanacağımıda kestirmiştim gözümde Bu zamana kadar hep bekledim tıpkı nöbet yerini terketmeyen bir ER gibi ama bizim bir farkımız vardı Parola denen bir şey yoktu bizde her şey ortadaydı VE anladımki bizim sevdamız gemiyi inşa etmeden limanı arayan kaptan misaliydi Sen mutluluğunla bense hüznüm ile ölmeye mahkum olduk Dilerim mutluluk defterinden o nur gibi ismin hiç ama hiç silinmez Yalnızlık nedir acı nedir hiç bilme olurmu biliyorsun sen üzülünce ben kahır oluyorum Olurmu hiç üzülme benle olmadı olmayacak sayalım ama sen yinede huzurlu ol Ben seni senin mutluluğun içinde sevmeye razıyım ama şunu da unutma Benim sana olan bu sevdamı ilerde sakın ama sakın aklına getirme olur mu Sonra dayanamazsın kendine bir şey yaparsın ve ben yine dayanamam Hani ben sensizliği hep benden bir parça diye üzerimde taşırdım ya artık taşımayacağım Gülüşlerinde aradığım mutluluğu biliyorum hiç bir şeyde bulamayacağım ama yinede unutacağım Ben bir sarraf oldum ve senin külçe ne göre değer biçtim hep bu zamana kadar Fakat sen ne yaptın bugünlük,yarınlık,sevdalara ve yahutta bir haftalık sevdalara tırmandın Oysa benim ömürlük sevdam yetmedi sana ve yalnızlık bile kendine hayran kaldı Gece kararmak tan korkar oldu hayaller gerçeğe dönüşmeden yol alıp gitti Ben hayatta sana karşı sansür ışığı olmadım daima yandı daima tutuştum Birazda seni anlatayım istersin öyle bir saçların var ki tutupda yorgan yapasım gelir kendime Ya o gözler o gözler şafağın ardından doğan güneş misaliydi Ya ellerin tutupta eldiven diye geçiresim gelirdi parmaklarım Birde gülüşün vardı zaten oda beni sana tutsak eden en büyük bir nedendi Buraya kadarmış gözümün nuru gönlümün sururu Elveda elveda şehrimin ışımayan ışığı elveda yolumun karanlık izi ELVEDA..... YAZAN: Hümam Karataş ...Meçhul Sevdalı... |