1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1181
Okunma
Hangi yalan paklar ki insanı.
Hangi ölüm temizler kirletilmiş vicdanı
Aşkı acımadan vurdular işte
Yok artık mem ile zin
Sevdayı gecenin bir vakti
Ağlayan gökyüzünün altında
Sessizce yaktılar utanmadan.
Güneş doğmayı unuttu sonra
Ay batmadı kapkara geceye sarıldı
Zaman hiç bir ayıbın üstünü kapamadı
Oysa aşk
Bakamadan gözlerin mavisine
Çizebilmekti resmini yüreğe
Görmeden hissetmek duymadan dinlemekti.
Ölmekti yaşamaya inat.
Ve erimekti dirhem dirhem.
Aşk bedel ödemekti korkmadan.
Kıyamet gibi kopmak fay gibi kırılmaktı...
5.0
100% (1)
Cevap Yaz