Bazı havalar bende
Apayrı bir demde

Özgündür
Penceremden izlediğim kar
Yağmur tıpırdar camda ya da
Yatağımda dinlerim o ezgiyi
Bir başka alemin nefesi

Peki ya mesai
Koy gitsin demek mümkün mü?

İnanır mısınız bilmem
Böyle vakitler gönlüm
El sallar ardımdan
Bir yanım gelmek istemez
Bakakalırım ardıma

Böyle günlerden biri yine
Gelinliğini giyinmiş bütün ova
Bembeyaz örtünün altında şehir
Issız sokaklarda ilerledim
Loş saçak altları huşu uyandırır
Dünkü çıplak ağaçlar ne de ihtişamlı
Vecde gelmez mi insan?

Ulu Camiye doğru ilerlerken
Şehri dinliyorum sessizce
Uzaklardaki minare bir başka bugün
Nasıl da tacını takar alımlı
Yitip giden zamanlara
O eski zamanlara
Meydan okurcasına haşmetli

Şehir aynı şehir mi?
Bir hayal perdesi arada
Düşlerimde İnkaya akseder
Ulu Çınarın gölgesindeyim
Bir köy evi belirir Cumalıkızık’da
Ben miyim o?
Bir kardan adam mı yoksa?

Uçuşan kuşlara bakıyorum da
Simsiyah kanatlarıyla
İlerliyorlar kar tanelerinin arasında
Zamanı da aşan bir yolculuğa
Davet eder gibi

Ah alıp götürseler beni de
Çocukluğumun karlar ülkesine...


L.T.