1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1234
Okunma
Bir varmış bir yokmuş her gününde insanların,
Hayal ve arzuları, tüketinceye kadar harcanan.
Gezer her türden insanlar,sarışın,esmer,kumral,
Damarlarında, renkleri taşıyan aynı kan hücreler.
Garip gururları ile,ateşe tutuşmuş tufan hızında,
Böylece,çarpışıyorlar hayaletler, insan sıfatında.
Farkındasızca hep ben diyen, gurur ayırımlarıyla,
Bir bilselerdi keşke,yegane eşit olacakları yerleri,
Kabir denen, derin ve karanlık, toprak çukurları,
Aymazlıgın tezahüründeki yer,son pişmanlıkları..
Meral çello
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz