Sevdiğim her insan yok olup gitti,
Geride kalanlarda beni anlamıyor
Sende biliyorsun bunu,
Ellerimi tutarken hiç bırakmamak üzere
Gözlerinde kaytarmalar var,
Sanki bir şeyleri saklarcasına kaçarlar benden.

Bir sevgi bu kadar mı basite indirgenir,
Bir insan bu kadar mı alçalır o sevgi karşısında
Yavaş yavaş vücudumu zarar veren
Bir zehir gibi dağıldın bünyeme sardın sarmaladın,
Oysa sen aynı zamanda o beni
Bu zehirden kurtarabilecek olandın
Ama ölüm olsa gerek en iyisi bu son olsa.

Beni ararsan ben hep aynı küçük odamda
Kuşlara ekmek ıslatırken,
Pencerede sigarasını yakmış,
Arkasında koskoca bir dünya
Gerçekleri bırakmış bedenimle bekliyor olacağım
Gözlerimden dökülen her damla sanadır,
Her ne kadar uzak olsan da benden
Bende bilirim ki
Sen hala benimsin, göz bebeğimsin Gül/üm.

Sami Arlan..