Yaşamın rengi soruldu hep olmayışlarımın ardından
Bana bakan sadece soru sorma egolarını tatmin ederdi yüzümde
Sadece yargılanırdım her yaş aralığımda
Sadece günah keçisiydim insanların eksilerinde
Hep suçlu bendim,hep kapı aralından bakabildim soru sorulmayan odalara
Oysa hep güzelliği bilirdim ben,hep sol yanımda saklardım rekli günlerin saf halini
Gök kuşağının laçivert rengi,dört defa hayata karışırdı bende
Sevmeye beklerdim,bir çiceğin güneşe merhaba değişine,ahenkle yeşillere zilleri çaldırana.
Bir damla göz yaşına dağlar devirecek gücüme beklerdim;gelecek
Bir umudun umutsuz bekleyişi,bir gardiyan edasında;buda gecer
Yıl gençlik yaşımın talısı,bilinmezlerle gizli bir krem şanti
Herkez bende buldu cevaplarını
Görmek istediklerini değil, duymak istediklerini fısıldadım
Haykırmadım.
Şmdi benim arzu halim sorulsa,sen kimsin dense,
Bir an bile tedirgin olmazdım,korkmazdım
Yüküm herkezden ağırderdim onlara.
Bir yaşanılmamışsam ben
Göğsümdeki onca ağrı neden?
Neden sorular bende istenilen cevaplara kadir?
Şimdi ben ne o eski duygu fukarasıyım,nede insanlar benden farklı
Derinden kanayarak,içimde yanarak cözerim soruları
Ama değdirmem bir namert el.

Ünal
16.02.2008