Aşk diyorlardı yine elimdeki adresin sokağına
Bir bir geziyordum kapıları, yüzüme kapananları saymıyorum bile
Sokaklar çıkmaza girmiş, kapılar sürgülü ardından
Yoktu bir kim o diyenim, yoklayanım yoktu

Asayişin berkemal olduğu bir semtin
Yolunda gitmeyen sevdalısıydım ben, her sokak başında
Suçum Hakk’ın yolunda hakkım olana boyun eğmemdi
Bu yüzdendi afili haykırışlarım, yerli yersiz serzenişlerim

Oysa !
Kaldırım kenarında mendil satan bir çocuk gibiydi bekleyişlerim
Gayem naçizane ekmeğimin parasını kazanmak değil
Gönlümün gönlüne tevafuk olduğu yârın sokağında
Gayem alın terimin doruklarında sevdalanmaktı

Semtin kenarında bir sabahçı kahvesinde sabahlayabilmek
Güne seninle sensiz uyanmak kahvaltı tadında
Demli bir çay ve eşliğinde taze bir simit dumanında
Senle günaydın diyebilmek geceden kalma sabahlara

Alnıma yazılmışlığı var istesen de silemezsin bu sevdayı
Üzerime sinmişliğin var istemesen de gönül nezdinde
Zamanın esas duruşa geçtiği vakitte yol almaktı gayem
Sonumun, son yolculuğuna giden bu sol koltuğunda