Bir zamanlar seni benden ayıran
Geçtim yine ayni tozlu yollardan
O eski günlerden takılıp kalan
Her köşede gizli,bir çok hatıran

Hep eskisi gibi,o yokuş sokak
Kapınızda hala,o demir tokmak
Seni ilk gördüğüm o pencereyi
Kabilmi unutup,hatırlamamak

Belkide yüz yıldan,fazla yaşları
O eski aşina,sokak taşları
Anlatabilseler,roman olurdu
Burada yaşanan,gizli aşkları

Biraz ileride,ihtiyar ceviz
Ayakta duruyor,yorgun ve sessiz
Bilmemki,ne zaman,bizden habersiz
Üstüne kazınmış,isimlerimiz

Hala dimdik mağrur,çınar ağacı
Fakat taş duvarın,dökülmüş harcı
Yüzünde çizgiler,saçında aklar
Ne kadar yaşlanmış,Emine bacı

Şimdi akmasada,sokak çeşmesi
Kulağımda hala,suyunun sesi
Sıcaktan kavrulan,bir yaz gecesi
Ne güzeldi bu çeşmeden içmesi

Bir an yüreğimi sardı bir alev
Gördümki yıkılmış,doğduğum o ev
Bütün anılarım,yerle bir olmuş
Üstünde duruyor,betondan bir dev

Belkide bir bıçak,batsa kalbime
Duymazdım bu kadar bir acı yine
Bilmem neden hiç bir ceza verilmez
Anıları canlı gömen katile

Anılarla dolu olan o yeri
Terkattim bakmadan ,bir daha geri
Ömrümden bir parça,çalıp gömdüler
Sildiler yaşanmış,bir çok izleri

Günlerce ağladım,günlerce yandım
İçimden bir şeyler,eksildi sandım
Anıların kabri olan o yere
Yıllar var bir daha,adım atmadım
Orhan Altınbaşak