Kül oldum,söndürdün ateşimi
Aldın zamansız benden eşimi
Zora soktun be felek,benim işimi
Gücüm yetmiyor,durduramıyorum
Şu zamanın kötü gidişini

Tekrar yanar mıyım diye düşündüm bir an
Baktım ki küllerim savrulmuş tastamam
Azrail geldi dostlar işim çok yaman
Eyvah! Hazırlıksızım,kabahati kimseye bulamam

Duyacaksın bir gün ölmüş tanıdıkların
Hani nerdeler candan sarıldıkların
Anlamı olmalı bütün ayrılıkların
Bir gün etrafına bakıp yalnız kalacaksın
Allah’a sıkı sarıl,sende bir gün olmayacaksın

Ey ölüm uzak dur bizden
Kış ezrakını hazırlamadık yazdan
Almadık muradımızı şu çalan sazdan
Gülüm girecek bak,şu kapıdan birazdan

Gülümün gözleri yeşil ışıl ışıl
Saçları sarı,teni sarışın
Ey insanlar! Küsmeyin hemen barışın
Her canlı ölümü tadacaktır
Bu hakikat devam edip,hep kalacaktır.

Hiç ayrılır mı bülbül gülden
Ey Azrail! Ayırma sevenleri birbirinden
Kerem için,Yunus için rica ediyorum
Gülümden ayrılmak gerçek ölümdür biliyorum.
MUSTAFA GÖLCÜR