Hiç alışmadığım kadar uzaktı gözlerin,
Yitirmiş bakışların sevdamla beslediğim ışığını.
Donup kalmış gülüşün dudağının kenarında.
Yüreğimin en coşkulu şarkısının son öznesiydin sen.
Hiç görmek istemem acılarla yoğrulmuş gözlerini,
Aylak ayaklarım bırakıp gitmek istemez seni.

Hiç aklıma gelmezdi
Bir gün sıyrılıp gideceğin düşlerimin kıyısından,
Bir kez daha altında bırakıp beni hayatın.

Sana eşitledin beni.
Yanlışlarla doldurdum belki çıkmaz sokakta kalan günlerini.
Huzura eren yüreğinin karşılığı oldu,
İçimdeki patlamaya hazır onlarca volkan,
Ve mutluluk oyunları oynayan küçücük bir adam.

Yerin göğün sahibi benim artık,
Olmuşun,bitmişin,
Geleceğin ve geçmişin.

Bu gün yine o saçlarının fesleğen koktuğu yolda yürüdüm
Üşüdüm yalnızlığında.
Öyle uzaktın ki bana
Elimi uzattım,
Havada asılı kaldı ellerim.
Son kez baktığında yüreğimdeki aynaya,
Taranmamış sevdan kalmış bana hatıra.