SONSUZ YAKIN

Yorulursun birgün,kalkamazsın yerinden
Düşünürsün maziyi,ah çekersin derinden
Yardım beklersin etrafından,birinden
Açarsın pencereni,dinlenirsin,serinden serinden

Bacakların sızlar,ellerin titrer birgün
Yanakların buruşur,solarsın hergün
Akşam yatınca kalkarsın yorgun
Her şey yalan olur sanırsın hayat durgun

Kıştayım,üşüyorum neden gelmiyor bahar
Ömür hızla geçiyor,hep zarar hep zarar
Baharsız ömrüm ne işe yarar
Gülleri koklamak sevmek istiyorum
Gelsin artık,gelmeyecek bu bahar.

Mustafa Gölcür’üm sonum birgün yakın
Gelmeyecek sandığın sonsuz yakın
Bütün canlılar gidiyor akın akın
Ey insan aklını başına al,belki sonsuz yakın