Bazen sevda mektupları okumak istersin
Son satırları duygu yüklü olsun istersin
Mutluluğu gösteren ışıltılar eşliğinde
Sevgiyi akan irmaklar gibi çoşarak
Kendi gönlünün bataklığından onla kurtulacağını sanırsın.
Bazen yanılarak gözlerin akar
İşte o an..
Kendini o ırmağın bulanık suyuna atmak istersin
Bir boşluğa düşer gibi
Akıntıya karışmak istersin
Nereye sürüklendiğini bilmeden
Yeni hayatlar yeni umutlar gölgesinde
Güvensizlikle başlar ilk adımlar
Kendinden emin olmadığın kadar
Karşıdakinden emin olmak istersin
Son baharı bekleyen yapraklar gibi düşer solarsın
Belkide hayatı sonsuz yaşamak istersin
Yılgın ve kırık bir gönülün aynasında
Cam parçaları yüreğine saplanıp acıtır ruhunu
Ve bedenin ayrılmak ister canından
İşte o zaman acının rengini anlarsın
Dönüp maziye bakarak tek tek başlar pişmanlıklar.

Turgay Parlakyıldız