Bir adam?
Emanet almış bir yetime
Mecburenmiş öyle diyormuş ahmak arada bir kaçırıyormuş ağzından
Hele bu yaşa gelmiş / Utanmadan yaşından başından
Adam büyümüş kocaman ihtiyar olmuş
Yazık boşuna / gelmiş/ geçmiş ömrü /sanki
Hiç’mi? düşünmemiş bilmem’ki?
Dermiş’’ki? yetime?
Ben varken sen korkma?
Yetimde inanıyormuş ona
Derken yıllar gelmiş geçmiş
Yetimin önce dedesi ahirete göç etmiş
Yetimde büyümüş/ başka dalda? başka yerde oda artık yuvasını kurmuş
Dedenin Allah rahmet eylesin mirasını paylaşmışlar
Hani hep dermiş ben varken sen korkma?/ Her kes bilirmiş buna
Derken almış paylarına yetiminkinide hep kendi yanına
İhtiyar nur yüzlü ninesi? farkındaymış / bi gün çağırmış yanına torununa?
Bak demiş kuzum seninde falan yerde? deden’’den, kalma falan kadar
Hatıra rahmet oku arkamızdan, Kühnar çam’ın, var, benden’de, kalacak okadar
Haberin varmı? yok demiş/ hani adı yetim kalmış yadigar
Gerçi Artık yetim’de, değilmiş /yadigarın birde dağlı hayat arkadaşı varmış
Dağlıymış amma: / yani kühnarı neyi? kara çamı? çok iyi bilirmiş
Dağlı hayat arkadaşına benim çamlar? kesilmiş/ kalmamış diyormuş
Çünkü hani ben varken sen korkma diyen ona öyle söylüyormuş
Şeytana uyan ahmak bilmiyormuşki? çamı bilmem neyi yutduruyorum sanıyormuş
Bayramda bir araya gelmişler çam’dan, çıkmış konu
Yav dağlıymış/ dağlı olduğunu biliyormuş nebu? Ayıp denen bişey varmış
Kara çamı bile kimse dokunamaz yasak /hele devletin dikdiği kühnar çamını?
Oda ancak devlet eliyle budamak için dallarını
Allah kimseye düşürmesin onun gibilerin durumuna
İbreti alem olsun şeytana uyana/ ve Allah rahmet eylesin hatıralar bırakana
Bre ahmak öğren artık utanmasına. mal’mı? dünya malı kime kalmış’ki?
Yahya sevim ; Aydın.