Elimde bir kazma, karanın bağrına indim yedi kat yeraltı kör kuyundan
Emek burda ekmek burda dediler azmettim koparmaya kara elmasın suyundan
Tonlarca karanın altında bir anlık olay yoksun eder beş duyundan
Bir anda geldi ölüm tüm yaşam hırsıma karşın vazgeçmedi huyundan

Ben de sizden biriydim belki Ahmet’tim belki de Umut
Bir anda söndü evde ocak, içimde umut
Düşündüm az sonra yok olacaktım
Ne yazık az sonra unutulacaktım

Zaten siz Unutun beni
Biraz fazla kazanmak için harcayacaksanız yine birilerini
Unutun ekmeği uğruna kara madende yitip gideni
Hakkıyla yaşatmayacaksanız benden sonraki maden neferini
Unutun Zonguldak Kozlu’nun Manisa Soma’nın cenazelerini

Biliyorum facialardan bir gün önceki yerinize döneceksiniz bir zaman sonra
Böyle zamanlarda yediden yetmişe herkes madenci oluyor ama
Biliyorum günlük telaşlarınız içinde zaten unutacaksınız maden şehitlerini
Biliyorum an itibarı ile zaten unuttunuz beni...

Dişhekimi/Gazeteci Sedat Celil Bullalıoğlu
08 Ağustos 2014 ... Dikili