Bizimde
Bir
vatanımız vardı
Evlerimiz birer yuvamız
Sevdiklerimizle
Ne güzel yaşardık
Hayallerimiz vardı
Tatlı rüyalar görürdük
Tüm sevenlerimizle
Çoluk
çocuk mutluyduk
Okula gider hayaller kurardık
Ne oluruz acep diye
Genç kızlarımızın sevdikleri vardı
Delikanlılar kanlarının
Kaynadığı günlerdi
Şimdi ne oldu bize
Kaçıyoruz yurdumuzdan
Ne ev ne eşya diyoruz
Per perişan aç açık
Düşünmeden
Düşman kurşunundan
Yaşamak için
Nasıl yaşanacak bilmeden
Yarım kaldı okullarımız
Bitti tükendi hayellerimiz
Artık görünmez oldu
Bir tek düşüncemiz
Umuda yolculuğumuz
Yarı aç yarı tok döküldük yollara
Sonumuzu sığınıp
Allaha
Ayşe Karan
DOSTLARDAN İNCİLERDİ
Söylicek sözlerim vardı ya yarım ya yamalı kaldı
neler neler ummuştum hayattan elimde ne kaldı
küçükken neler istedim büyüyünce yapmak için
elimde yarısı yaşanmış
gurbette geçen ömür kaldı... alaturka 044