Şimdi karşıma geç
Tam karşıma
Faninin ebedi yalnızlığından
Kendine yer seç

Yalnız bize bak ama
Hiç kimseyi görme
Ve arama da
Uydurduğumuz, hayat dediğimiz kör kuyuda kaybolup gittiğimizi
Ne anla
Ne de anlamaya çalış..

Yaşanabilecek mutlulukları engellemesin
Yaşayamadığımız pişmanlıkların korkuları

Zamanıdır doğrul ve gel bakıp da göremediğin yere
Veyahut onun bir kaç yalan ayrılık berisine
İstersen utangançlıklarımızın gerisine
Nedenlere takılmadan
Bahaneler yaratmadan
Yeni baştan
Hatta naftalin kokmayanlarından
Bir anlam çıkararak..

Sanırım zaman dondu
Mazi unutuldu

Peki ya ’’biz’’,
Hiç bir kitabın yazmadığı
Hiç kimsenin anlamadığı
Sevgilerin yalan olduğu bu günde
Mesut mu olduk

Diyeceğim o ki’ ’’biz’’
Dayanılması güç anlaşılması zor acılar içinde,
Bunca zaman kendimizi avuttuk...

Tıpkı zaman gibi,
Hayallerimizi ve düşlerimizi kendimiz kurup,
Onların ardından yine bizler koştuk...

Zamanıdır gel şimdi kalalım kaldığımız yerde.


Olmayacak hayallerin ardından ömür tüketmektense
Birbirimizden her haber alışımızda
Cehennem azabı çekmektense
Hiç uzatmadan rahmet dileyelim
Yaşayan cesetlerimize...

Kasım EDİZ