Kaldırım taşlarında saklanmış gözyaşlar
Hüzün deryası kanlı bilinir mi ki dertler
Kadının adı var da ömürcüğünü haşlar
Alın kara yazılmış silinir mi ki dertler

Düşlerine hapsetmiş balçık ile çamuru
Lekelenmiş tenleri kaldırımın memuru
Gönlü güzel olanın bozuk mu ki hamuru
Nefsin tersine akı çalınır mı ki dertler

Ne kitaplar da yazar ne zahirle batında
Kul hakkı ile gitmek sevap mı hak katında
Günün beyliği deyip suç nikâhsız yatanda
Yürekler pare pare dilinir mi ki dertler

Zevki sefası ne hoş dermiş ağalar beyler
Edebi bozuk ise kanun olsa ki neyler
Düştü mü yere gönül sefasız günü söyler
Ömür denen bahçede yolunur mu ki dertler

İnsanlık yerde gezer son mu bulur davası
Hücreye atsalar da değişmiyor havası
Caneli feryat eder bu bir isyan sıvası
Nikâh maslarında kılınır mı ki dertler