Gece demek sen demekti benim için,
Karanlık ve hayaller bir arada.
Gece demek acı bir yalnızlıktı benim için
Ellerin ellerimde olmasa da...

Sabahlara kadar uyuyamazdım.
Koşup da sana kavuşamazdım.
Yaklaşmak isterdim hep sana,
Lakin bunu bir türlü başaramazdım.

Sensizliği anlatırım istersen,
Ama kelimeler kifayetsiz.
Kalemim elimde ve aklımda sen
Yazarım seni mısralarımda sessiz sessiz.

Kimse bilmese de olur benim acımı.
Zaten sensizlik yakar canımı.
Hayallerimdesin her vakit,
Yoksa bu canımı yakan aşk mı?

Bu sonsuz karanlıklar gözümde.
Aydınlığı arıyorum,nerede?
Sabaha ulaşır mıyım,bilmiyorum.
Zaten yüreğim gece sessizliğinde...

Biterken artık mürekkebim.
Dökülür kalemimden hayallerim;
Anlatamam ki bu acılar benim.
Galiba yoruldu artık yüreğim.

Meğer insan öldüm der yaşarmış
Aslında ölen anılarmış.
Geriye bir şey kalır;
Bu da YAŞAMIN ACISIYMIŞ...