Ne acıdır kı
bu ne acı !
bilmemki aşkı dışlayışın kaçıncı ?
aslında kaderin utancıdır bu
ama ben çekiyorum işte cezasını.

sen kendini zemzem suyuyla mı ?
yıkanmış sanırsın ki gönül !
andırıyor feryadım,
bir vapurun bacasından çıkan
siyah dumanı .

ey kalbim seni de izledikçe
pusulan dönüyor kendi haline
ne el uzatabiliyorum çevirmeye
ne de kızıp engel oluyorum el uzatanlara

ne yön verebiliyorlar sana,
ne de ben yönlendiriyorum
almış yolunu gidiyorsun alabildiğine .

ben en iyisi ,
birazcık çıkayım benden dışarıya
bu duman boğdu beni iyice,
az biraz dolayım senin soluduğu havayla ,
ciğerlerim bayram etsin
ancak bu kadar idare edebildim
sikayet ettim işte seni
bu fırsatçı cümlelere..

kendime gelmeliyim
son satırlarımı karalamaya
sen belki ciddiyetinde değilsindir bu işin
beni kıyıda bekleyen olmasanda
ya da biriyle
el ele gelsende beni karşılamaya ,
bir şey değişmezmiş anladım ..

işitsede yürek, o kadar azarı
tekemmül etmiş besbelli ,
hala seviyormuş meğerse o eski aşksız seni
bunun da artık, denenmesi kalmadı.

Nuran KARACA
23:20 16.08.2014