UFUK ÇİZGİSİ

Savaşın ortasındayım
bir yanımda
sağanak sağanak
kelimeler
bir tarafımda
üzerime yağan
harfler
kılıcımı kuşandım
kağıtlarım
kalkanım
harfleri toplayıp
kelimeleri esir alıyorum
ve kalkanıma yapıştırıp
şiirler yazıyorum
ufkumun çizgisine
asıyorum bir bir
üzüm kurusu akşamlardan
zeytin karası gecelere geçerken
uzun satırlarım köprü
kelimelerim merdiven
harflerim basamak basamak
bir bulut çiziyorum
biraz siyah biraz beyaz
gri tonlar yok hayatımda
maviler öylesi uzak ki benden
hani çayın iyisi
belli olur ya dem den
şarap yıllandıkça tadını alır ya
bulutları yorgan yapıp
gök yüzü yatağıma uzanıyorum
kurumam gerek
gün doğumunda
gün ışıkları tenimi
yaşadıklarım
içimi yakıyor varsın yaksınlar
bir kitap olacağım sonunda
güne bakan gibi yaprak yaprak
başak başak sayfalara bölecekler
ben gittikten sonra
bir bilinmezlik diyarına
o zaman beni anlayıp
o zaman okuyacaklar
her gün doğumunda
camlarına vuracağım
boynu bükük çiçekleri
yaniden uyanacak
daha bir yeşil olurken yaprakları
benim sayfalarımı çevirecekler
kimi şiirlerim defalarca okunacak
gün ortası
yağmurlar yağacak bazen
ıslanacaklar ağlarken sayfalarım
şiir şiir düşeceğim bir gün
belki her birinizin avuçlarına
ufkumun çizgisinde asılı kalan
bir ben olacağım aslında
belki de zamansız unutulan



Ufuk Çizgisi ( Okuyan Tek Yürek )
Sorgun/Yozgat
14/08/2014