İki temmuz günü yüreğim ağlar
Dertlere salansın ey kanlı Sivas
Bu gönül davamla yıkılsın dağlar
Bitmez mücadelem içerden çağlar
Vicdanen talansın ey kanlı Sivas

Bizi uzak koydun HASRET demine
Ateş düşürdüler dostluk cemine
Şah ile gelmişiz kul âlemine
İnsanlığı yayıp sunduk kimine
Benliği çalansın ey kanlı Sivas

AKARSULAR gibi dem’e akarım
Kibrit çıra olur kendim yakarım
Kangaldan Sivas’a kinsiz bakarım
Göğe çıkar şimşek olur çakarım
Yobaza kalansın ey kanlı Sivas

HABİBE solarken ruhu savaşta
Bu kötü kaderi yazılsa başta
Aldılar canları gencecik yaşta
Temmuz sıcağında ecelim kışta
Ahımı alansın ey kanlı Sivas

Yozgat yer köyünden ASAF’ım yandı
Ruhum isyanında bedenim kandı
Yobazlar bizleri ölecek sandı
Bir canın yerine binler atandı
Gözümde yalansın ey kanlı Sivas

Erzincanlı ASIM tutulur yasın
Gözümde şu dönen koca dünyasın
Mertlik denizine düşen mayasın
Softalara düşen kötü rüyasın
Al kana boyansın ey kanlı Sivas

METİN felsefesi canlar yoludur
Şiirleri sevgi aşkla doludur
Semah dönen canlar hakkın kuludur
Soyha elin içi yobaz doludur
Nefrete dolansın ey kanlı Sivas

Manası sevinçtir adımız BEHÇET
Soysuzlar yakmayı saydı marifet
Kimsesiz yatarım tutuldu nöbet
Yıkılacak bir gün elbet cehalet
Sürünen yılansın ey kanlı Sivas

Üç telli sazımın telleri koptu
NESİMİ ölürken dostluğa taptı
Beni o halimle gören ne yaptı
Sazım semalarda yobazlar saptı
Gökyüzün bulansın ey kanlı Sivas

Pişmanlık duymam ki şahla kılınsam
Pir Sultanlar gibi dara yollansam
Hızır paşa kadı ile alınsam
Yakılsam bin kere yere çalınsam
Ölüme salansın ey kanlı Sivas

Caneli kor olmuş alırken karar
Gönlü iman güden canları arar
İnsanı insanca yürekten sarar
Bizler kin gütmeyiz Ali´ye ikrar
Kızıla çalansın ey kanlı Sivas