Kimseyi yerine koyarak sevmedim
Sessizliğe sensizlik gibi alışırken
Yalnızlığıma hiç bir leke sürmedim
Aklımdan bile geçirmedim ihaneti
Buselerimi hayaline kondurup durdum
Belkide sana yürekten sevdalıydım
Yokluğunu çoktan; yaşamaya alıştım
Sana bu denli vurgun olamamı anlayamıyorum
Sanki görkemli mas mavi bir gök gibiyim
Çehremi kaplayan kara bir bulut
Dağıtmaya hicranım yetersiz kaldı
Yer çekimi ile çelişen bir rüzgârım
Gülüşüm sol gamzenin poyrazındayım
Mor lalelerim darma dağın
Hiç bir çiçeği koklayamadım
Artık bitkin ve yorgun değilim
Daha güçlü bir duruş içindeyim
Biliyorum gök yer yüzünü ıslatsada..
Elbette güneş çiçek açacak.
Baharı mücadeleyen nar çiçekleri
Birgün Dallarımda zuhur saçacak
Bu bekleyiş beklentisiz değil..
Bu yalvarış bu yakarış sevgiyi çağrıştırır
Seni kalbimde yaşatığım kadar SEVİYORUM
Ve seni sessizliğimle haykırıyorum ÖZLEDİM
Duyuyormusun Eyy Sol gamzeli YARİM

Turgay Parlakyıldız