Allah için ağlamıyorsan ey gözlerim neyleyim
Yalan fani düşler, istekler için sen ağlamışsan
Eğer ki ; zikretmiyorsan Rabbimin adını dilim
Neyleyim boş kelam ile muhabbet etmişsen

Nefsime uymuş yol almış gidiyorsa neyleyim
Yalan baharlara, aşklara aldanmışsa kalbim
Kâbe’ye gitmediyse yüz sürmediyse neyleyim
Tutsaksa yabancı yolları arşınlıyorsa adımlarım

Aşk ile yanmamışsa ruhum bedenim kalbim
Nuru alaya ulaşmamışsa şu feryadı, ahım
Semada yer tutmamışsa bende ki sevdam
Neyleyim yar yolunda ölse garip bir meçhul

Bilesin; Mevlana Şems ile yoğruldu kırk gün
Şem Mevlana aşkı ile yol buldu dört mevsimlik
Her iki aşk harmanlandı asırlara şayan
Derin bir muhabbetti ilahi Aşk; arşı alaya ulaşan

Erenlerin gözleri ağladı ağma oldu Mevla için
Bir ateş düştü gönüllere, güller açtı o biçim
Ey kalbim sende Mevla için yan, dön semah eyle
Boş kelam konuşma, Rabbini zikreyle, ölüm var.

12 MAYIS 2014
Pazartesi

Filiz Aktaş