Yıllarımı akıttım zamana başı elzem sonu elem
Bir garip insansı aç umutsuz yaşayarak
Kabullenişler im oldu hem Allah’ımdan hem kulundan mütevellit
Hep insanlar Uğruna yanıp kahredip canımı acıtarak
Katıla katıla gülebilmek yada sorunsuz koyabilmek yastığa başımı
Benim bir çift sözüm var adına kader denilen kahır a
Alda git beni artık ne edersen et tanımam seni
Eskide kalıp olmamışsa hiç yenim
Hayatta mutluluğa dair yoksa değerim
Alda git beni ne edersen et tanımam seni
Uyku adına kabuslarımın saran sarmalayan yanı
Yüzyıllara bedel sonsuzluklarında
Şımarmadan şımaramadan bir kez olsun
Öylesine kalış olduğun yerde öylece
Anlamına yaşamak deniyorsa bütün bunların
Alda git beni ne edersen et tanımam seni
Burada şu dört satırla ifade ediyorsam bu ömrümü
Bu koca dünyada bir kalem bir kağıt çekiyorsa nazımı
Alda git beni ne edersen et tanımam seni