yeminim var...

yemin ettim,
sevmeye...
sevmenin güzelliğine,
ömrüm oldukça,
kavuşmayı düşledim,hayallerde de olsa,
bir düş masalında bile,

her gün konuşurum kendimle,
sevginin saflığıyla,
sanki içimde bir sembol,
yeminim var,sevmeye,

baharda yağan yağmurların kokusu gibi,
içimde özlerim toprağın has çimensi nefesini,
bakışlarımı kaçırsam da,
gözlerime perde çeksem de,
kalbime zincir vursam da,
göğsümün delice vurmasına,
dur diyemedim...

sevdam haykırır bir yandan,
yeminin var diye,
evet !söz vermiştim ona,sevme adına,
sevmenin o ihtişam gibi asil duruşuna,

dönemem bir daha,
yalandan sevmiyorum diyemem,
umutlarım senken,
yarınlarım senken,
hayallerim senken,
mavi dünyam bile senken,
kaçamam bir yere,
anla artık;
yeminim var sevmeye,

yaşayamam sensiz,duygularım sen yöne,
gidemem bir yere,senden başka yer yok,
vatanım sensin,sevgimi verdim sana,
tüm kalbimle,en içten yüreğimle,

hayallerimle geldim,
yeminim var inan olsun ki;
sensiz yaşamak haram,
bu can sendedir,
koymaz senden başkasını gönlüne,
hoş tut onu,sevdi seni,
damarlarımda akan kanımsın,
kalbimin sol yanısın,
yüreğimin ezeli sahibisin,

gecenin koyu karanlığında,
sensizlik hüküm giymişken,
sessizce ağlarken,
damla damla dökülürken,
dilim adını hecelerken,
sevgin yüreğime başını koymuşken,
aşkım sana inanmışken,

uzaklardan gelmesen de,
sessizce içimden,
çığlıklarla...
yemin ettim...
seni sevmeye...