Kac kis gecti kac bahar,
Kac cemre düstü yüregimize.

Düsünüyormusun hic.!
Ne yiyip ne iciyor bunlar,
Kim o pamuk elleri saclarinda gezdirip,
Göz yaslarini yanaklarina döküp balam diyor,
Düsünüyormusun hic.!

Bu günlerde yine tadim yok be ana.
Hastayim yorgunum bitginim.
Ciceklerle konusuyorum bazen,
Böceklerle senden kalan ne varsa.

Yapamiyorum artik,
Yapamiyorum ana.!

Birini göndersen balamida alin desen,
Yada cikip gelsen.
Yoksa sen geldinde benmi görmedim.

Oysa;
Gözlerim kanli bicakli uykularla,
Senden sonra ben hic uyumadim ki.!
Karincalarin ayak sesleri böldü uykularimi,
Kursunlar siktim ay dedenin anlina.!

Günesede küstüm,
Gelince yildizlarimi aliyor elimden diye.

Ha babamada küstüm ana,
Senden sonra o bile balam demiyor.

Öylece boyunu bükük,
Sanki kelimelerini yitirmis,
Yasarken kendini bitirmis.!

Yinede üzülme sen ana,
Biz düse kalka,
Yoklugun cigerimizi yaka yaka,
Sana dogru arsinliyoruz yollari,

Ne kaldi bunun burasinda.!
,,,,,KÜRSAT TASDEMIR,,,,,,