” GÜN BATIYOR…”


Doğa seven
Her şeyi sever !
Lakin yaşam da ki her şey de,
Mutlaka doğadan vardır bir eser…

Ya bir de,
Şairse insan eğer;
Daha doğal ne olabilir ki yüreğin de,
Durmadan “ DALIP GİTMESİ ENGİNLERE !...”

“Gün batıyor…”
Bazen insan da kimi “korkular”
Sessiz sedasız hayat buluyor
Öyle ki o an da,
Ah ‘ ların bile senin içini boşaltamıyor…

Batan günün arkasından
Kızıl hislerin kabarıyor.
İnsan kendiyle baş başa kalıyor
Uykun kızıla boyanıyor !
Biraz daha,
Biraz daha derken,
İnsan bir de bakıyor
Kuş sesleri kulağını aydınlatıyor !
Ve ömrüne yeni bir sabah doğuyor
Taze başlangıçlar,
Yeniden sana kavuşuyor
Yani yeniden senin oluyor
Güneş değil bu kez,
Ufukta yeni bir umut dünyası açıyor !!!...

TEBRİKLER !!!....
Düşündüren ipincecik duygularınıza !!!...
Şiirinizi okuduktan sonra,
Bir başka gözle bakacağız mutlaka
Artık “GÜN BATIMLARINA DA…”





Onatça tarafından 2/23/2014 3:36:29 PM zamanında düzenlenmiştir.

resim ve şiir çok güzeldi tebrik ederim


Seni Arar

Gün ile akşam
Kucaklaştımı,ufukta
Ruhumla,hüznüm
Sarmaş,dolaş olur
Bedenimde

Gözlerim,
Akşamın,kızıllığında
Seni arar.
Her gecem sensiz
Böyle başlar.

Kul düşünce

Hüzün yerine hayatın güzellikleri damlamış mısralara.
Demek ki şiirlere sadece hüzün ve acı değil, mutluluklar da yakışıyor.

Hayatın anlarından bir kısa kesiti yaşattınız.

Kutlarım...

Selamlar...