Konuştukça batıyorsun ey sevgili !
Susmasını bil birazcıkta,
Kazdıkça sevgi mezarımızın dibini,
Aşkımızı öldürüyorsun oracıkta.

Bir anda geldin, girdin dünyama,
Hani renk katmıştım rüyana,
Ne olur artık hislerimle oynama,
Şu sefil kalbim ;
Sever amma,
Susar amma,
Küser amma,
Bir anda dünyayı dar eder sana.

Yokluğunla baş edemem sanma,
Gerekirse dökerim gözyaşımı damla, damla,
Şunu bil ki sevenin ahını asla alma,
Çok severim,
Uğruna ölüme giderim,
Mezarımı kendi ellerimle kazarım,
Amma ;
Ah ! ben ne ettim diye sonradan yanma.

Seveceksen buyur,
Aşk kapımızın önünde bizi bekliyor,
Eğer uzlaşacaksanız ben her şeye varım diyor,
Usulca kulağıma fısıldadı "aşk",
Dedi ki ;
Sakın ona güvenme o aşkı bilmiyor,
O seviliyor,
Ona güveniliyor,
Ona inanılıyor,
Lakin en sonunda terk edende o oluyor.


Zafer Özcan-(18.02.2014)