Hava soğuk ayaz mı ayaz,
Üşüyorum Temmuz’un ortasında.
Neye üşüdüğümü bilmeden,
Yürüyorum tek başıma.
Etraftaki kuş sesleri,
Sonu gelmez yollar,
İnsanın bilinmez çabası,
Ve esrarengiz bilmeceler.
Sarmış etrafımızı bilinmezler,
İçimize kadar girmiş,
Bütün benliğimizi kaplamış,
İçine almış hapsetmiş,
Kurtulmak imkansız...

Boş bulacaksın her şeyi o an,
Neyin esiri olduğunu,
Neye bağlandığını,
Ne için yaşadığını anlamayacaksın.
Boş yaşayacaksın her anı,
Kendini boşlukta hissedeceksin.
Duyu organların karışacak,
Algıladığın tek şey,
Sonu gelmez boşluklar,
Ve esrarengiz bilmeceler...

Yanıtsız kalan sorular,
Soruları olmayan cevaplar,
Bulacaksın gözünü kapadığında.
Ne akşam olacak ne de sabah,
Mevsimler birbirine girecek,
Yazın kışa dönecek,
Kışın bahara.
Yaşın ilerlemeyecek,
Zaman bir ileri bir geri.
Kalacaksın tüm zamansızlıkların ortasında,
İçine hapsolmuş zamanın,
Öylece kalacaksın kaskatı,
Kurtulmak imkansız...

Her şey bir anda saçma sapan olacak,
Saçma bulacaksın her şeyi.
Kendini, yaşadığın yeri,
Ve o çıkmazlarda kalmış hayatı.
Nasıl geçirdiğini anlamadan,
Bir başka bilinmez aleme,
Alemlerin pirine ulaşacaksın.

Aklında yanıtsız kalan sorular,
Bu günü olmayan yarınlar,
Ve birde esrarengiz bilmeceler...

ŞAİR HİS...