![]() (....)
ruhuma işliyor rüzgar
ve ben yarım bıraktığın yerdeyim yağmur damlalrının gölgesinde pineklerken gözyaşım ben sana uyanmışım... avuçlarım acımasız; mülteci ve işte gökkuşağı... ruhuma işliyor rüzgar aklımda hislerim sevdalarım sen yoksan da ben varım ve en büyük inkarım bile küllerimden doğuyor, toprakta yağmur var havada rüzgar... Ya sonra? bir ezan okunuyor herhangi bir iklimin yeşile bezenmiş bir camisindeyim gözlerim şafak vaktinde Avuçlarım terliyor sanki ellerini tutmuşum... özlediğim bir ses duyuyorum tanrım ellerimi açsam sana ve bütün hayallerim avuçlarıma düşse sen yine beni sevsen rüzgar ruhuma işliyor bu hangi uçurumun kenarı bilmiyorum bir yeşil tümsekteyim şırıl şırıl bir dere bilmeden gidiyor benim gibi bizim gibi bir yerlere.... Rüzgar ruhuma işliyor ve ben geçmişimi bıraktığım yerdeyim... Birden ortaya çıkan yarımyamalak şairler, gölge oyuncuları ve sokak yosmalari.. Harflerin günahı yok Ama yazanlar; yazamayanlar karşısında hep günahkardır adam.. Hep taşlanacak adamdırlar Çünkü; onların söylemeye korktuğu şeyleri suratlarına vururlar.. Yazanlar diyorum yazanlar Yanlış anlaşılmasın Sadece seni sana anlatanlar Kendilerini alkışlatmanın peşinde olmayanlar.. ağliyabilirmiyim? --başını göğsüme koy o zaman sonsuzluğun devamı olmaz ki... Rüzgar ruhuma işliyor ve ben cevapsız soruların bittiği yerdeyim.. Birden ortaya çıkan şimşek ve bizim şiirsel ayinlerimiz.. Ne güzel olurdu değil mi? Rakıya enjekte ettiğimiz hayallerimiz.... neyse boş ver gidelim. gidelim ve bırakalım herşeyi ardımızda kalemi bırakalım ardımızdan kocaman şeyler bırakalım baksana zaten ezanda bıraktı bizi hayır hayır uzaklaş tutma elimi içim sıkıldı gözlerini açabilirsin ama ben kulaklarımı tıkıyorum tüm seslere ne mi yapmak istiyorsun benim için? benim için bir şey mi yapmak istiyorsun? evet çare belli kulaklarımı kapa ve sonra sen aç bu kez müjdeler duyucam ’yaşamayı ben dilemedim, ama ölmek icin yanlış zaman’ der bir şair. kim olduğunu unuttum unuttum dizelerin gerisi çünkü bütün şairleri unutturdun.... ellerin soğuk .. cami avlusunda ezan dışımızda içimizde barikatlar kafayi yemiş olmalıyım ne camisi ne avlusu.. ben yaşıyorum ve yaşayacağım. hem öyle yarım kalmaz hiçbir şey şarkılarda yalan zaten ben hiçbir şeyi yarım bırakmadım ya rest çektim ya işte ben ben hiçbir zaman minnet etmedim kendime Alnına yazı yazılacak yer kalmadığından gidiyor insan bu dünyadan... Kader.... Misra Mumcu |
rüzgar ruhuma işliyor ve ben geçmişimi bıraktığım yerdeyim
ne güzel mısralar çok etkılı bir şiir yüreine sağlık