Dilerken.. Avucun yumulmuş gözlerinden akıtırken bahâr nevî kül ayazı, böylesi nârin, nâzenin seyre sunulmuş olmak.. Bahtiyarlıktan söz edilir ya olur olmaz hâllerde; şiir, hakîkaten bahtiyar olmuştur şimdilerde.


Okuyan yazan, profesyonel yâhut amatör, bir vakit sonra alfâbetik tüm ayrıntıları, imlâsı dâhil tüm akımları gözardı eder oluruz. Çağlayan, şiir kelimesinden ziyâde rûh'un tükenmek bilmeyip de dillere sürülen arzularıdır , kâlbin kıyâmına durduğu yüce tek bir duygudur. Bir yerden sonra derken söylemek istediğim aslında ayrıntıdır. Herkesin zayıf bir yanı vardır denir, sayfalarca bir kitabın tek bir sözcüğü sebebiyle yazarın tüm kitaplarını okuruz bâzen. Sesi hiç güzel değildir ama bir şarkısındaki nâmesi altüst etmiştir kendimizi.. Bir şâir ve belki şâir de değildir fakat birkaç mısrâsı öylesi etkilemiştir ki imkânı yok ona şâir denir, deriz..


Ve binaenaleyh! San'atın olmazsa olmazıdır üslûp. Bir de düşünün, en güzel sözcüklerle en güzel şiiri yazmıştır yazmasına da üslûp iter sizi. O vakit kendi ilminizden keyfinizden sevginizden şüphe edersiniz, takdir edemediğiniz için..




Her sayfa farklı hisler uyandırıyor ve çoğu zaman farklı düşünceler ile aklımızda sürûr.. Burada en çok bunu sevdim. Üslûbunuzun şiire çağıran mütebessim çehresi deyim, siz sözcüklere yorun tutulduğum sebebi...




Dâimini diliyorum...



Sevgiyle...