Gecenin saatinde deli miyim neyim bilmiyorum
Ancak yazmak geldi sana dair her şeyi
Yazmak geldi içimden, biliyorum her şey zamansızdı
Bizim için ben ne zaman ellerimi uzatsam sana
Her seferinde bir cam kırıklığı ile kesilmiştim
Kanaması durmamıştı hayatımızın
Bir şeyler için uğraşsak bile her seferinde
Yolumuz ayrılığa takılmıştı
Neden bilmiyorum neden demeyi de sevmiyorum.

Sorgusuz, sualsiz sevdim, karşılık beklememiştim
Bu aşkın büyüsüne böylesine kapılacağımı bilemedim
Uzun zaman olmuştu gözlerinde kendimi görmeyeli
Belki de saçmaladım, sevgide tutkulu bir saçmalamaydı
Bağlanmıştım sevgine sana, sonraları her seferinde
Gözleri kör olan ben, senin duvarlarına çarptığımda
Ayılmaya başlamıştım, ya da canım yanmıştı.

Deli gibi severken bu ayrılık bizim için demiştin
Ayrılığın sonbaharında gözlerime
Kör olmayı emredercesine git git artık
Ellerimi tutma bana dokunma beni kendine bağlama
Sonunu bilmediğimiz bir hikaye ye sürükleme demiştin.

Oysa ben seni severken aklımdan
Sadece ucunda ne olursa olsun
Bu çarpıt hayat hikayesinin, hepsine rest çekip
Bir roman ya da bir hayalperestin sayfalarından
Sana aşk ısmarlamıştım, senin anlayacağın
Senin için ölmek var dönmek yok demiştim.

Ben çok hayal kuran ya da bunun gibi
Saçmalıklar yapacak biri değilim
Kendime göre karakterime göre gerçekten
Çokta kendimi saklayan yaralarını içine gömen
Fakat yüzü hep insanlara gülen biriyim
Beni tanıdığına eminim, ya da umuyorum
Sensizliğin ne kadar acı verdiğini inan tarif et deseler
Sanırım edemem kelimelerim yetersiz kalıyor
Dudağıma prangalar vurmuşlarcasına
Dilim bir türlü bu zinciri kıramıyor.

Sami Arlan..