Şizofrenler kan ağlar
Çünkü; kaybedecek tek varlıklarıdır.
Hayat durmaz onlara
Rüzgar esmez
Vakti gelince giderler
Zaten kalacak kimseleri de yoktur.
Bu yüzdendir ki giden hep onlar olur
İnsanlar tarafından dışlanırlar
Ama onların gözünde insan yoktur.
Sevgi tohumları yeşermez.
Çünkü sevgi yoktur onlara
Hep kaybederler
Gerçi kazanmayı bilmediklerinden
kaybetmeyi seçerler
Gün doğmaz onlara
Gece zaten hiç bitmez.
Karanlık çöker
Güneş sarhoş olmuştur.
Zaten ayık gezmez güneş
Nereye gittiğini hiç bilmez.
Ki’leri çoktur hayatlarında
Herkesi sever onlar
Ama onları kimse sevmez
Zaten sevilmeye ihtiyaçları yoktur.
Allah’ı vardır onların
Her gün huzuruna çıkarlar
Allah sever onları
Onlar da Allah’ı
Bazen kendilerini kaybederler
Bazen de herkesi
Akılları hep yanındadır
Akılları bırakmaz onları
Ama çevre ayıplar
Aslında ayıplanan çevredir
Bazen herkes onları ayıplar
Ayıplanır onlar
Varsın ayıplansınlar
Ayıplanmak günah değil çünkü
Ayıplayan günahkar
Allah sanki pezevenkler
Allah ayıplamaz onları
Onlar da Allah’ı...

Eray Numan