sis kaplar aşk kokan şehrimin gül sokaklarını
aydınlığı silinir gözlerimin ela renginde
köşe bucak kaçar aç makhumlar
kiminde aşk, kiminde yalnızlık ağlar geceleri
sıcacık tarhana kokusu yayılır bacalardan
ekmek kırıltılarına kılınç çeker mini kuş gagaları
yetimlerin bağrına arsız arsız düşer üşümüş kar taneleri!..


ayaklarım ıslak, pabuçlarım Çanakkale gazisi
yamalı bohça gibiyim urbalarımla
hani söz vermiştin yetimlerin hakkı yenmeyecekti
hakkın sesisin diye güvenmişti garibanlar
haremine kapattığın avfratların kollarında altınlar
ayakkabı kutularında inleyen sahabeler
bu halk nice Sülayman’ları görmdü bu kutsal topraklara!..


kiminiz evliya oldu başımıza, kiminiz arsız eşkiya
yemyeşil vadileri, dağları çölleştirip kuruttun
yağmur bereketlerine nursuz ellerin değdi
şol ırmakların akışlarına gemler vurup halkı susuz bıraktın
sevda yanığı yürekleri kor ateşinle yandırdın
memleket çocukları beddular ederken gece gündüz
tusinami vurgunlarında cehennem ateşlerinde ebediyen kalasın!..


Zafer Direniş
...

23 Aralık 2013 Pazartesi 14.15 Lahey