Mahzunluk ilminde, buluşlar yapan,
Gönül âleminde, bilgine döndüm.
Geçtiğin yerlerin, taşını öpen,
Mecnunluk yolunda, ölgüne döndüm.

İmdat sezmedin mi, sessiz çağrımda?
Arttıran ilaçsın, bitmez ağrımda,
Ateşli hastalık, oldun bağrımda,
Sevdikçe yayılan, salgına döndüm.

Sevgi denizinin, dibine battım,
İnsafsız hayalin, koynunda yattım.
Hasret treninin, önüne attım,
Gönlüm heba oldu, yılgına döndüm.

Gezdiğim yolların, yokuşu sarptı,
Uçurum başında, yaptığım harptı,
Hüzün bulutundan, yıldırım çarptı,
Altında yürüdüm, dalgına döndüm.

Sevgisiz aklını, çelerken şeytan,
Bahtımla feleğe, okurum meydan,
Zavallı ömrüme, kıyarken sevdan,
İsyanla hıçkırdım, çılgına döndüm.

Farzet ki, yaşarım, binlerce sene,
Simanın mekânı, yüreğim yine.
Zulümler icadet, gönlümde dene,
Hepsine alıştım, algına döndüm.

Mehmet Nacar