Beni en son 1 Ocak 2013’de aramıştın.
Mutlu yıllar diye söze başlamış,
Nasılsın diye devam etmiştin.
Aşkım
Bi tanem
Seni çok seviyorum demiştin.
Ve kapı çalmıştı.
Sevgili kocan gelmişti.
Yanlış aradınız deyip.
Kapatmıştın.
Yüreğime kurşun sıkmış,
Beni dipsiz bir kuyuya atmıştın.
O günden beri.
Ne arayıp, ne de sordun beni.
Bende arayamadım.
Ya yanında kocan varsa.
Ooofff oofff.
Allah kahretsin.
Korkumdan değil.
Asla korkmuyorum.
Ölümü, öldürmeyi göze almıştım.
Sana sövmesinden.
Seni dövmesinden korkuyorum.
Mutlu yuvanı dağıtmak,
Çocuklarını anasız koymak,
Bütün mahalleye duyurmak,
Deli deli bağırtmak istemiyorum.
Neyse biraz daha bekleyeyim.
Ömrümün son demi değil ya.
Günleri, ayları yine birbirine ekleyeyim.
Kıyamet kopmaz ya.
Bir gün bir fırsat bulup,
Belki yine ararsın.
Dertleşiriz.
Yine kollarına sararsın.
H A Y A L İ S E V İ Ş İ R İ Z
Yasak aşk böyle olur.
Bunu kendime anlatmalı.
Ve yaralı yüreğime bunu illa öğretmeliyim.