Yalnızlığın gecesinde
Denizin ufku gözüme daldı.
Karamsar düşünceler eşliğinde çoktan boğulmuştum.
Yoktu yanımda elimi tutup,
Çekip kurtaracak bu azaptan.
Düşene vurmaya gelenler vardı yanımda.
Yan yana durduk da,
Ardıma bakmadan kaçtım onlardan.
Uzaklardaydım, çok uzaklarda.
Kimsenin olamayacağı yerlerde.
Kalbimin en derinliklerinde saklandım da,
Bulamadılar beni.
Çıkamadım gün yüzüne.
Göremedim günü de bir tanıdık yüz de.
Sadece karanlık vardı etrafta.
Kendi karanlığımdan daha koyu bir gölge çıktı karşıma.
Daha içten, daha saklı.
Saklandık herkesten ve her şeyden.
Denizlerde hüküm sürdük.
Bazen bir martı,
Bazen de yelkenli gölgesiydik.
Ömür dediğin hiç geçmezdi yalnızken,
Oysa şimdi bir gölge, toprak oldu.
Taş yastığa koyamadım bitkin vücudumu.
Onbeş adımla geldim küçük balkonuma.
Bıkkın gözlerim, ırmaktan.
Çölden dudaklarımla,
Küfürler yağdırıyorum etrafa.