DÜĞÜNÜNE GELEMEDİM

Uykularım sızı savar, viraneye döndü bağrım
Gecelerim günü kovar, sehere ulaşmaz çağrım
Gözlerimde sağanak var, dermansızdır hasret ağrım

Hüzünümü silemedim, gül bağında koş Mehmedim
DÜĞÜNÜNE GELEMEDİM, DÜŞLERİMDE COŞ MEHMEDİM...

Harabeler arasında, kendim ile baş başayım
Yüreğimin yarasında, tabibime ulaşayım
Ayrılığın sarasında, yalnızlığa alışayım

Lezzetini bilemedim, gönlümdeki aş Mehmedim
DÜĞÜNÜNE GELEMEDİM, DÜŞLERİMDE COŞ MEHMEDİM...

Feryadım semayı söktü, gökyüzüne hicran doldu
Şakayıklar yaprak döktü, lale bahçeleri soldu
Karanfilim boyun büktü, mevsimlerim hazan oldu

Güldürmedim, gülemedim; sensizliğim, kış Mehmedim
DÜĞÜNÜNE GELEMEDİM, DÜŞLERİMDE COŞ MEHMEDİM...


Mutluluklar uzak benden, keder arttı, dert çağladı
Şivan damlar bu bedenden, sol tarafım hep ağladı
Özür diliyorum senden, kader yolumu bağladı

İstedim de; ölemedim, yer yatağım; taş Mehmedim
DÜĞÜNÜNE GELEMEDİM, DÜŞLERİMDE COŞ MEHMEDİM...

KADİR DURAK
(LEBİDERYA)

ESER YAZAR ADINA TESCİLLİDİR