Hadi ikimiz içinde çok geç olmadan koş gel yanıma
Bak gör seni benden götüren son trende kalkıyor artık
İkimiz için ne varsa gidiyor tren raylarının arasında
Bu kadar inat etme sevdiğim aç kollarına bana
Kokunu ciğerlerime kadar koklayıp sarayım seni sıkı sıkı

Bu kadar zamansız gitmeler yakışmadı bize sevdiğim
Kaç zamandır kahve içmiyorum sensizlikten
Sen varsan eğer yanımda acı kahvede tuzlu kahvede
Çok tatlı geliyor buna inan bu kalp sensiz yaşayamaz
Gitme kal ömrümüz tren raylarının arasında sıkışmadan

Burası hüzünler kokuyor elindeki çantanı bırak hadi
Koyma beni başı boş buralarda buralar çok soğuk
Bilirsin ben sensizken çok üşürüm buralarda sevdiğim
Hatırlarmısın sana sevdamı haykırsam heycanlanırdım
Avuçlarımın içi terlerdi sayi ben gitsem sen ağlarmısın

Koyma bu kadar beni karanlıkların ta orta yerinde
Sen gidersen bu şehir yas tutar ve bütün garlar susar
Koca bir kenti gözyaşlarımız sarar bilmezmisin sen
Hadi tut ellerimden gitme bukadar zamansız benden
Ben yolunda gözlerinin karasına düşmüşken yakma bizi

Özüne sözüne can kattığım sevdam haydi yakma bizi
Dön demeye yüzüm kalmadı ki nasılda gitme derim
Nasılda seni seviyorum diyebilirim korkuyorum artık
Seni seviyorum demekten ah yar aşıkları kıskandıran
Sevdaya sahipken bu kadar zamansız gitme benden

Sen ki dilimden kalbime akıp giden içimi yakıp geçensin
Nasılda gidersin bu kadar zamansız ey kadim sevdam
Şimdi sensiz günlerimi nasıl yaşarım ne olur gitme benden
Bu kadim sevdamı nereye sığdırabilirim hece hece işlerken
Yüreğim asla dayanmaz böyle gidişine iki cihan güneşim.

Ufuk GÜNEY